به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، شیرین دیانتی دیلمی، عضو هیأت علمی دانشکده ابوریحان با اعلام این مطلب گفت: «برای پاسخگویی به تقاضای فزاینده بازار، پژوهشگران روشی مقرونبهصرفه برای تکثیر انبوه این گیاه از طریق کشت بافت ارائه کردهاند. در این روش، از محیطهای کشت برتر و ریزنمونههای جوانههای ساقه گلدهنده برای تولید گیاهان جدید استفاده میشود».
عضو هیأتعلمی دانشکده ابوریحان با اشاره به اینکه در مطالعهای تخصصی، چهار محیط کشت ویژه و با عملکرد بالا برای تولید ارکیده شامل محیط واسین و ونت (V&W) حاوی هورمون BAP و شیر نارگیل؛ محیط جدید دوگاشیمای ژاپن (NDM) حاوی سولفات آدنین؛ محیط هیپونکس/کیوتو (Hyponex/Kyoto) تغییریافته حاوی هورمون BA و عصاره سیبزمینی؛ محیط نیم غلظت موراشیگ و اسکوگ (MS ۱/۲) تغییریافته حاوی پپتون مورد بررسی قرار گرفت، افزود: «با ایجاد تغییراتی در محیطهای کشت مذکور، در نهایت محیط کشت تغییر یافته بر پایه هیپونکس / کیوتو با تولید میانگین ۱۷ گیاهچه با حدود ۳۲ برگ از هر گره ساقه بهترین عملکرد را در بین تمام محیطهای کشت ایجاد نمود. محیط NDM کمترین مقدار ترشحات فنولی (عامل تیرهشدن و آسیب بافت) را نشان داد و محیط محیط نیم غلظت موراشیگ و اسکوگ بیشترین مقدار ترشحات فنولی را داشت».