به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو_امیرعلی فتحی؛ در روزهای اخیر، محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه پیشین جمهوری اسلامی ایران، در گفتوگویی با روزنامه النهار لبنان، بار دیگر بر ضرورت مذاکره مستقیم و چندوجهی با ایالات متحده تأکید کرده است. او این مسیر را «چاره کار» دانسته و هشدار داده که فرصتهای فعلی ممکن است در آینده از دست بروند. این اظهارات در حالی مطرح میشود که حافظه تاریخی ملت ایران، مملو از تجربههای تلخ عهدشکنی، فشارهای اقتصادی، ترور دانشمندان، تحریمهای فلجکننده و حتی حملات نظامی مستقیم و نیابتی از سوی آمریکا و متحدانش است.
ایالات متحده در سالهای اخیر، نهتنها از توافق برجام خارج شد، بلکه با اعمال تحریمهای گسترده، ترور سردار سلیمانی، حمایت از اغتشاشات داخلی، و حملات سایبری و نظامی، عملاً نشان داده که به دنبال تغییر رفتار جمهوری اسلامی از طریق فشار و تهدید است، نه گفتوگو و تعامل سازنده. در چنین فضایی، طرح مذاکره مستقیم با کشوری که نهتنها به تعهدات برجامی خود پایبند نمانده، بلکه در بحبوحه مذاکرات نیز از ابزار نظامی و امنیتی برای اعمال فشار استفاده کرده، بیش از آنکه نشانهای از تدبیر باشد، بازتابی از نوعی سادهانگاری سیاسی است.