علیاکبر ناطق نوری که روزی تسخیر «لانه جاسوسی» را نقطهعطف مبارزه با نفوذ آمریکا میدانست، حالا همان را «اشتباه بزرگ» میخواند. این چرخش، یادآور تلخکامی طلحه و زبیر است؛ کسانی که روزی در صف اول انقلاب بودند، اما در بزنگاه تاریخ، حق را فراموش کردند که این افراد ظاهری دلسوز و باطنی خنثیکننده نسبت به روح انقلاب دارند.
به گزارش خبرنگار سیاسی خبرگزاری دانشجو ؛ علی اکبرناطق نوری، رئیس مجلس شورای اسلامی در دوره های چهارم و پنجم و رقیب انتخابات ریاست جموری با سید محمدخاتمی در سال ۷۶، پس از مدتها سکوت رسانهای که البته خود آن را سکوت نمیداند بلکه معتقد است: فقط کمتر مصاحبه میکنم یا کمتر در سخنرانیهای رسمی شرکت دارم. اخیرا در مصاحبهای با رسانه اکوایران اظهاراتی در رابطه با موضوع تسخیر لانه جاسوسی داشت که با انتقادهای مهمی روبهرو شد.
وی در این زمینه می گوید : از نظر من، تصرف سفارت آمریکا بهعنوان «لانه جاسوسی» اشتباه بزرگی بود؛ بهنظر میرسد بسیاری از گرفتاریها از همان نقطه آغاز شد.» در واقع وی بهگونهای بازنمایی میکند که ایران مقصر اصلی در مسئله روابط با آمریکا بوده است. حال اینکه این موضوع خلاف واقعیت است.
