به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو، در دومین سالگرد عملیات طوفانالاقصی اکنون میتوان روشنتر از هر زمان دیگری فهمید که این عملیات نه اقدامی هیجانی یا اشتباه، بلکه تصمیمی استراتژیک و پیشدستانه در مسیر بقا و هویت ملت فلسطین بود.
در شرایطی که غزه بیش از ۱۷ سال در محاصره قرار داشت، روند یهودیسازی قدس و مسجدالاقصی شتاب گرفته بود و کابینه افراطی نتانیاهو با قانون «دولت-ملت یهودی» مسیر پاکسازی قومی را هموار میکرد، مقاومت فلسطین خود را در برابر پروژهای دید که هدف آن محو تدریجی فلسطین از جغرافیای منطقه بود.
افزون بر این، طرحهایی مانند عادیسازی روابط میان اسرائیل و دولتهای عربی (پیمان ابراهیم) و برخی پروژههای اقتصادی مانند آیمک عملاً رژیم صهیونیستی را به کانون نظم جدید منطقهای تبدیل میکرد. در چنین فضایی، مقاومت احساس کرد اگر دست به اقدام نزند، نابودی هویت و آرمان ملیاش قطعی خواهد بود.