به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، تجزیهوتحلیلی تازه از یک نقطه سرخ کوچک (LRD) نام مستعار «صخره»، نشان میدهد که آن نقاط نورانی ممکن است سیاهچالههایی کلانجرم باشند که در دل ابرهای بسیار متراکم و عظیم گاز پیچیده شدهاند؛ یعنی شبیه ستارهای هستند که هستهاش را سیاهچاله تشکیل داده و اطرافش را لایهای گاز فراگرفته است.
نتیجهگیری یادشده، توضیحی بسیار مناسب برای معمایی محسوب میشود که اخترشناسان از چندی پیش درتلاش برای حل آن هستند؛ اینکه شکستگی در نور نقاط سرخ کوچک باعث میشود کهکشانها در جهان آغازین بسیار قدیمیتر از حد ممکن بهنظر برسند.
گروهی از پژوهشگران به رهبری آنا دِ گراف، اخترفیزیکدان از مؤسسه ماکس پلانک آلمان نشان دادهاند که نور دریافتی از صخره نمیتواند فقط حاصل جمعیت زیادی از ستارههای پیر و پرجرم باشد. آنها توضیح میدهند محتملترین مدل این است که منبع نوری بسیار درخشان و یونیزهکننده، در میان گاز متراکمی پنهان شده باشد که نور را جذب و سرختر کرده است. مدلی که بهترین تطابق را با دادهها دارد، همان چیزی است که پژوهشگران آن را ستارهی سیاهچالهای مینامند.