
به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو؛ چهاردهم خردادماه در حافظه تاریخی ملت ایران، صرفاً یک برگ از تقویم نیست؛ بلکه کانون تجدید عهد با آرمانهای والایی است که مسیر تاریخ معاصر جهان را دگرگون ساخت. اما امسال، این مناسبت جانسوز با غربتی مضاعف و اندوهی عمیقتر همراه شده است.
امروز در شرایطی به استقبال سالگرد ارتحال ملکوتی امام خمینی (ره) میرویم که جای خالی تبیینگر حکیم و خلف صالح او، «رهبر شهید انقلاب» بیش از هر زمان دیگری در مرقد مطهر طنینانداز است.
یک سال پیش در چنین روزی (۱۴ خرداد ۱۴۰۴)، ایشان در آخرین سخنرانی خود در جوار مضجع شریف امام راحل، بیانات راهبردی و عمیقی ایراد فرمودند که امروز با بازخوانی عمیق آن، درمییابیم آن سخنان نه یک خطابه مقطعی، بلکه یک مانیفست جامع، وصیتنامهای سیاسی-الهی و نقشه راهی اصولی برای عبور از پیچهای تند تاریخ معاصر بود. این نوشتار تلاش دارد در رویکردی تحلیلمحور، ابعاد این دکترین ماندگار را در آستانه ۱۴ خرداد امسال بازخوانی کند.
