سیستم خلبان خودکار یا اتوپایلت، از یک ابزار کمکی به ستون فقرات حیاتی هوانوردی مدرن تبدیل شده است. این فناوری پیچیده با سپردن وظیفه هدایت مداوم هواپیما به کامپیوترهای دقیق، ایمنی و کارایی پرواز را به سطحی بیسابقه ارتقا داده است. با این حال، همین وابستگی عمیق به زیرساختهای دیجیتال، سیستمهای هوانوردی را در معرض تهدیدات نوین سایبری قرار میدهد.
به گزارش خبرنگار دانش و فناوری گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، وقتی به تصویری از کابین یک هواپیمای مسافربری مدرن نگاه میکنیم، اغلب آرامشی بر آن حاکم است. خلبانان با دستانی که به ندرت روی فرمان کنترل قرار دارند، بر فراز اقیانوسها و قارهها پرواز میکنند. این آرامش مدیون یکی از شگفتانگیزترین دستاوردهای مهندسی هوانوردی است: سیستم خلبان خودکار یا اتوپایلت. این “خلبان نامرئی” نه تنها بار کاری خدمه پرواز را به شدت کاهش میدهد، بلکه دقت و ایمنی پرواز را به سطحی فراتر از تواناییهای انسانی ارتقا داده است.