به گزارش خبرنگار امنیت دفاعی خبرگزاری دانشجو ، این زرهپوش دستساز متعلق به داعش نمونهای بارز از رویکرد بهره وری حداکثری از محیط اطراف در نبردهای نامتقارن است. پایه این وسیله یک خودروی حمل زباله شهری بوده که دارای شاسی سبک، محور ضعیف و موتور دیزلی کمقدرت (حدود 150 تا 250 اسب بخار) است. خودروی اصلی در شرایط عادی برای جمعآوری و حمل پسماند در خیابانهای شهر طراحی شده و هیچ توان ذاتی برای کاربرد نظامی ندارد. اما با افزودن سازههای فلزی و ورقهای آهنی، به شکلی موقت به یک وسیله زرهی بدل شده است.
ساختار خارجی شامل شبکههای میلگرد جوشخورده است که چون «زره قفسی» عمل میکنند؛ این نوع زره با ایجاد فاصله میان خرج گود و بدنه اصلی، قادر است بخشی از انرژی انفجار کلاهک آرپیجی یا نارنجک ضدزره را خنثی کند. زیر این شبکهها ورقهای فلزی نازک نصب شدهاند که بیشتر نقش محافظ در برابر ترکش و شلیکهای سبک را دارند و در برابر سلاحهای سنگین کاملاً بیاثرند. سقف و بدنه با زوایای تند طراحی شده تا احتمال انحراف گلوله یا ترکش افزایش پیدا کند، هرچند کیفیت جوش و اتصال بسیار ابتدایی است.
