به گزارش خبرنگار سیاسی خبرگزاری دانشجو ؛ بعد از فروپاشی شوروی در سال ۱۹۹۱، شعارهای خوشبینانه لیبرالی همه جا را فتح کرده بود تا آنجا که فوکویاما، اندیشمند علوم سیاسی نیز از «پایان تاریخ» و پیروزی لیبرال دموکراسی سخن میگفت. در عرصه سیاست بینالملل نیز بحثهای مرتبط با حقوق بینالملل و سازمانهای بینالمللی، بنیان قواعد و هنجارهای اساسی نظم نوین آمریکایی دانسته میشد.
با این حال، اکنون پس از گذشت سه دهه با انفکاک از نظم قدیم و انتظار شروع یک نظم جدید، نه تنها خبری از شعارهای لیبرالی دهه ۱۹۹۰ نیست بلکه توهم بودگی آنها به اثبات رسیده و نتیجتا این واقعگرایی است که در حال حاضر بر حوزه روابط بینالملل سیطره افکنده است.
آشوبها و جنگها در عرصه بینالملل رو به تصاعد گذاشته و از قاره آمریکا تا شرق آسیا تنها قدرت است که حرف اول و آخر را میزند. با این وجود عجیب این است که علیرغم همه این تغییر و تحولات، عدهای هنوز با واقعیت و واقعگرایی بیگانهاند و بهجای باز کردن چشم، تنها زبان خود را میجنبانند و حرفهای متعلق به دههها گذشته را تکرار میکنند.