اسماعیل کوثری: زمان سربازی در باشگاه ابومسلم خراسان فوتبال بازی می‌کردم / از سال 1342 مسائل سیاسی برای ما اهمیت ویژه ای پیدا کرد / ۶ ماه پیش از انقلاب اسلامی، کمیته را تشکیل دادیم+ فیلم

نماینده مجلس گفت: در زمان جوانی ما ورزش و فوتبال آرزوی بزرگ ما بود و من فوتبال را در حد حرفه‌ای دنبال می‌کردم؛ زمان سربازی بازیکن تیم ابومسلم خراسان بودم
نماینده مجلس گفت: در زمان جوانی ما ورزش و فوتبال آرزوی بزرگ ما بود و من فوتبال را در حد حرفه‌ای دنبال می‌کردم؛ زمان سربازی بازیکن تیم ابومسلم خراسان بودم

اسماعیل کوثری: زمان سربازی در باشگاه ابومسلم خراسان فوتبال بازی می‌کردم / از سال 1342 مسائل سیاسی برای ما اهمیت ویژه ای پیدا کرد / ۶ ماه پیش از انقلاب اسلامی، کمیته را تشکیل دادیم+ فیلم

اسماعیل کوثری، نماینده مجلس شورای اسلامی در گفت‌و‌گو با SNNTV اظهار داشت: به غیر از درس خواندن در جوانی فوتبال حرفه‌ای بازی می‌کردم و در تیم جوانان تاج شاگرد رایکوف بودم.

وی افزود: در زمان جوانی من ورزش و فوتبال آرزوی بزرگ ما بود؛ بچه منطقه جنوب شرق تهران و محله دولاب بودم و خیلی به فوتبال علاقه داشتم، زیرا هم سلامت جسم در ورزش بود و هم سلامت روح و روان.

کوثری یادآور شد: برای تیم ملی جوانان شرکت کردم، اما انتخاب نشدم و برداشتم این بود به خاطر مسائل ایدئولوژیک انتخاب نشدم.

نماینده مجلس شورای اسلامی، گفت: «سال ۱۳۵۸ بعد از یک ماه که در اوین بودیم، به مهاباد رفتیم که آن زمان سقوط کرده بود؛ طوری شده بود که تیپ ۲ لشگر آذربایجان را غارت کرده بودند.»

وی افزود: «ما با اسکورت وارد مهاباد شدیم و آن زمان فقط یک خیابان دست انقلابی‌ها مانده بود و تانک و نفربر دموکرات‌ها را روی کوه‌های مهاباد می‌دیدیم. در مهاباد آموزش می‌دادم و آسیب دیدگی دستم در همان زمان رخ داد.»

سردار کوثری، نماینده مجلس شورای اسلامی، گفت: «بعد از سنندج، پنج روز مانده به جنگ به پادگان ولیعصر برگشتم و به علت آسیب دیدگی دست وارد دفتر فرماندهی کل سپاه شدم؛ آن زمان فرمانده سپاه آقا مرتضی رضایی بود و محسن رضایی مسئول اطلاعات.»

وی افزود: «گزارشاتی داشتیم که عراقی‌ها آرایش حمله می‌گیرند و این گزارش‌ها را به شورای عالی دفاع و آقای بنی‌صدر می‌دادیم، اما اصلاً توجهی نمی‌کردند. بنی‌صدر به تمسخر می‌گفت سپاهی‌ها نمی‌دانند جنگ چیست!»

سردار کوثری، درباره شبهات پیرامون سقوط قصرشیرین گفت: «عراقی‌ها از مرز خسروی به سمت قصرشیرین و سرپل ذهاب آمدند. هر کاری کردند نتوانستند وارد قصرشیرین شوند و از پشت وارد قصرشیرین شدند و برخی تانک‌ها وارد سرپل ذهاب شدند، اما مردم، ارتش و سپاه مقاومت کردند.»

وی افزود: «تانک‌هایی که به طرف قصرشیرین رفتند، مردم فکر کردند تانک‌های خودمان است و این‌گونه شد که قصرشیرین سقوط کرد. برخی می‌گفتند مردم قصرشیرین هلهله کردند، در صورتی که مردم خیال می‌کردند تانک ارتش خودمان است و در مقابل دشمن مقاومت کردند.»

سردار کوثری، گفت: «از عملیات طریق القدس سه تیپ تشکیل شد و عملیات فتح المبین دو تا سه برابر طریق القدس وسعت داشت؛ این عملیات در آخر سال ۱۳۶۰ آغاز شد.»

وی افزود: «شهید همت، شهید متوسلیان و حاج محمود شهبازی عملیات محمد رسول‌الله را موفقیت‌آمیز انجام داده بودند و تشویقی به حج تمتع رفتند. آقا محسن رضایی از این سه نفر خواستند تیپ تشکیل دهند و در عرض ۴۳ روز تیپ ده‌گردانه تشکیل شد و عملیات فتح المبین انجام شد.»

سردار کوثری، گفت: «بعد از آزادسازی خرمشهر، دشمن به وحشت افتاد و کشورهای عربی توطئه کردند. اسرائیل ناگهان به جنوب لبنان حمله کرد و در سه روز به بیروت رسید.»

وی افزود: «جنوب لبنان شیعه‌نشین بود و سازمان امل توسط شهید امام موسی صدر و شهید چمران تشکیل شده بود؛ حاج احمد متوسلیان در آن زمان تصمیم به استقرار تیپ در لبنان گرفت تا با اسرائیل مبارزه کند.»

نماینده مجلس شورای اسلامی، گفت: «یک هفته قبل از شهادت شهید همت در عملیات خیبر به شدت زخمی شده بودم. شهید همت با روحیه‌ای خدایی شهادت را طلب کرد و گفت از بچه بسیجی‌هایی که مزدشان را می‌گیرند خجالت می‌کشم.»

وی افزود: «یک هفته بعد که در بیمارستان نجمیه تهران بستری بودم، جنازه شهید همت را آوردند؛ نصف صورتش با گلوله تانک از بین رفته بود. وقتی شهید همت را دیدم گفتم دعایی که کردی خداوند زود اجابت کرد.»

سردار کوثری، گفت: «عملیات کربلای ۴ در اصل طراحی شده بود که از جزایر به خط کشور عراق برویم؛ این عملیات ایذایی نبود و قرار بود تا پشت بصره هم پیش برویم، اما دشمن متوجه شد و نگذاشت از خط رد شویم.»

وی افزود: «عملیات کربلای ۴ به خاطر ناقص بودن تنها ۶ ساعت بیشتر طول نکشید. مردم بصره علیه صدام بودند و علاقه‌مند بودند نیروهای ما آنجا حاضر شوند.»

منبع  : خبرگزاری دانشجو

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *