از ویرانی دانشگاههای غزه و ترور نخبگان علمی تا فشار بر مراکز دانشگاهی در ایران و سرکوب اعتراضات دانشجویی در آمریکا، بسیاری از تحلیلگران از شکلگیری نوعی «جنگ علیه آگاهی» سخن میگویند؛ راهبردی که هدف آن فقط حذف مخالفان سیاسی نیست، بلکه تضعیف نهادهای تولید دانش، خاموشکردن صدای دانشگاه و کنترل جریان اندیشه در جهان است.
به گزارش خبرنگار دانشگاه و فناوری خبرگزاری دانشجو، از «خِرَدکُشی» تا «آموزشکُشی»؛ جنگ با دانشگاه از غزه تا سرکوب دانشجویان در آمریکا در چند سال اخیر چهره جدیدی به خود گرفت که نهایتا با بمباران دانشگاههای ایران به اوج خود رسید.
دانشگاه، در همه جنگها فقط یک ساختمان نیست؛ حافظه تاریخی، موتور تولید دانش و ستون بازتولید هویت یک ملت است. به همین دلیل است که بسیاری از پژوهشگران و نهادهای بینالمللی، حمله به مراکز علمی و آموزشی را صرفاً یک «خسارت جانبی» نمیدانند، بلکه آن را نوعی «خِرَدکُشی» و نابودی سیستماتیک توان فکری جوامع توصیف میکنند.