به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، پژوهشی جدید نشان میدهد نخستیهایی (پریماتها) که انگشتان شست بلندتری دارند، مغزهای بزرگتر دارند، که این امر حاکی از آن است که مهارت دستی و تکامل مغز به موازات یکدیگر توسعه یافتهاند. این پژوهش ۹۴ گونه از نخستیهای زنده و منقرضشده را تحلیل کرده و پیوندی پایدار میان طول انگشت شست و اندازه مغز یافته است. در کمال شگفتی، این رشد به نئوکورتکس، ناحیهای مرتبط با تفکر عالی گره خورده بود و نه به مخچه که حرکت را کنترل میکند. این امر نخستین شواهد مستقیم را فراهم میکند که نشان میدهد تکامل توانایی گرفتن دقیق اجسام و شناخت، عمیقاً در هم تنیده بودهاند.
گونههایی با شستهای نسبتاً بلندتر، که به گرفتن دقیق اجسام کوچک کمک میکند، به طور مداوم مغزهای بزرگتری داشتهاند. این پژوهش که امروز در ژورنال CommunicationsBiology منتشر شده، نخستین شواهد مستقیم را ارائه میدهد که نشان میدهد مهارت دستی و تکامل مغز در سراسر دودمان نخستیها، از لمورها تا انسانها، به هم مرتبط هستند. انسانها و خویشاوندان منقرضشده ما هم دارای شستهای فوقالعاده بلند و هم مغزهای استثنائاً بزرگی هستند.
زمانی که دانشمندان دادههای انسانی را از تحلیل خود حذف کردند، ارتباط میان طول شست و اندازه مغز همچنان پابرجا بود. دکتر جوآنا بیکر، نویسنده اصلی این پژوهش از دانشگاه ریدینگ، گفت: «ما همیشه میدانستیم که مغزهای بزرگ و انگشتان چابکمان ما را متمایز میکند، اما اکنون میتوانیم ببینیم که آنها به طور جداگانه تکامل نیافتهاند. همچنان که نیاکان ما در برداشتن و دستکاری اشیاء بهتر میشدند، مغز آنها نیز برای مدیریت این مهارتهای جدید ناگزیر به رشد بود. این تواناییها در طول میلیونها سال تکامل مغزی به دقت تنظیم شدهاند.»