به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، پویش برآیند ایران ذیل فصلنامه برآیند به تحلیل مسائل و ترسیم چشمانداز آینده ایران میپردازد. این پویش با انتشار یادداشتهای تحلیلی از اساتید و دانشآموختگان دانشگاه تهران به بررسی جامعه، اقتصاد و موقعیت سیاسی ایران در دوران جنگ پرداخته و در جهت ترسیم تصویری انتقادی از ایران آینده گام برمیدارد.
در ادامه یادداشت حجت کاظمی، عضو هیئت علمی دانشگاه تهران را میخوانیم:
۱- چند روز بعد از آغاز تهاجم محور آمریکایی-اسرائیلی به ایران به خاطر شرایط تهران، در شهر بروجرد مستقر شده بودم. غروب بود و ساعتها کلنجار رفتن با اخبار جنگ ذهن و روانم را به مرزهای مالیخولیا رسانده بود. راهی خیابان شدم تا گشتی در شهر بزنم. من اهل آن شهر نیستم و پیادهروی حکم کشف کردن هم دارد. در میدان مرکزی شهر، در پیادهرو روبروی شهرداری بروجرد یادمانی برای پاسداشت مشاهیر بروجرد ساختهاند. عجلهای نبود پس یکبار دیگر در حال قدم زدن اسامی بزرگان شهر را خواندم: آیتالله بروجردی، عبدالحسین زرینکوب، عبدالمحمد آیتی، مهرداد اوستا و. چشمم به آرامگاهی افتاد که در کنار پیادهرو قرارداشت و من تا آن زمان آن را ندیده بودم. گویا آن منطقه قبرستانی قدیمی بوده و با تغییر فضای شهری، اکنون این آرمگاه تنها باقیمانده آن وادی خاموشان بود. بر روی سنگ قبر نام «سید جمال اصفهانی» درج شده بود. تعجب کردم. چطور من در تمام این سالها آرامگاه واعظ شهیر مشروطه و پدر سید محمد علی جمالزاده را در این گوشه خیابان ندیده بودم. سید جمال واعظ متولد همدان بوده، به خاطر سکونت طولانی در اصفهان به آن ولایت منتسب شد، با منبرهای خود در ایام مشروطه نقشی تاریخی ایفا کرد، در ایام استبداد صغیر از تهران گریخت ولی در حین مهاجرت به عتبات در بروجرد زندانی و مقتول شد.