فقدان استراتژی ملی برای آموزش زبانهای خارجی در ایران، منجر به رشد بیقاعده مؤسسات خصوصی و تضعیف جایگاه معلمان شده است. مقایسه با تجربه ترکیه، مالزی و هند نشان میدهد که بدون پذیرش نقش محوری معلم زبان در سیاستگذاری، اصلاح این حوزه ممکن نخواهد بود.
به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، برای کشوری با قدمت فرهنگی و زبانی، چون ایران، فقدان یک سیاستگذاری شفاف، کارآمد و عادلانه در حوزه آموزش زبانهای خارجی، نهتنها یک کاستی اجرایی، بلکه نشانهی نوعی بحران نهادسازی است.