سند سیاستگذاری هوش مصنوعی آمریکا نوری است که از آن سوی مرزها، تصویری متفاوت از آینده ترسیم میکند؛ آیندهای که در آن عدالت فناورانه، نه یک شعار، بلکه برنامهای برای گره زدن نوآوری به زندگی مردم عادی است. آیا ما نیز میتوانیم چنین آیندهای را برای خود بازآفرینی کنیم؟


به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، هوا گرم و سنگین است، آسمان خاکستری تهران نمیبارد و نوید امیدی را هم نمیدهد. در انبوه صدا و هیاهوی آمد و شد مسافران، آنچه بیشتر از همه افراد را در درون خود کشیده و جذب کرده گوشیهای تلفن همراه است. در ایستگاه مترو، صدای بلند فروشنده دورهگرد را میشنوم که هندزفریهای ارزان میفروشد. کنارم، زنی ایستاده که به دخترش نشان میدهد چطور با گوشی قدیمیاش از اینستاگرام یک ویدیوی درسی را ذخیره کند. خودم را در آینه شیشه واگن نگاه میکنم و فکر میکنم، آیا آیندهای که به سمتمان میآید، قرار است برای ما هم جایی داشته باشد؟
