بازخوانی مفهوم عدالت فناورانه در ایران امروز، تنها تلاشی اخلاقی نیست؛ ضرورتی است برای بقا و انسجام اجتماعی. تا نوآوری با رنجهای واقعی گفتوگو نکند، از دل اتاقهای تصمیمسازی، راهی به خیابانهای گرم جنوب نخواهد یافت.
به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، ساعت از ظهر گذشته و خورشید تیرماه، بیمحابا بر سقفهای ایران میتابد. کولرها در پایتخت به زحمت نفس میکشند و برق در نواحی گرمسیری، چون شادگان و کنارک، در نوسانی دائمی میان حضور و غیبت سرگردان است. در گوشهای از حاشیهی ایران، زنی با کودکش در صف آب ایستاده است. پلاستیکی بر سر کشیده برای دوام آوردن در اقلیمی سخت و نابرابر. این صحنه، روزمرگی بسیاری از ایرانیهاست، مردمانی که بهره فناوریهای نوین و پیشرفت را نچشیدهاند، اما بار بهای آن را همواره به دوش کشیدهاند.