به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، ایران با مصرف سرانه پنج تا شش برابر میانگین جهانی برق و گاز، با بحران انرژی دست و پنجه نرم میکند و این در حالی است که راهکاری نوآورانه و بومی، یعنی عایقهای آئروژل، این چالش دیرینه را به فرصتی برای توسعه پایدار و اقتصادی تبدیل میکند. این پروژه از سال ۱۹۳۰ و آزمایشگاههای ناسا آغاز شد؛ جایی که این نسل جدید عایقها برای فضاپیماها و تجهیزات کرایوژنیک (دمای بسیار پایین) توسعه یافتند. اما این فناوری پیشرفته تنها محدود به فضا نماند و از سال ۲۰۰۲، شرکتهایی مانند آسپن آئروژل با تجاریسازی آن، راه را برای ورود آئروژل به صنایع مختلف از جمله پالایشگاهها، پتروشیمیها و نیروگاهها در سراسر جهان هموار کردند. امروز، آئروژل به عنوان بهترین راهحل برای مقابله با گرمایش جهانی در کاربردهای صنعتی، ساختمانی و انبارداری شناخته میشود.
در ایران، شرکت دانشبنیان «پاکان آتیه نانو دانش» فعال در حوزه نانو پس از ۱۲ سال تحقیق و توسعه این فناوری را بومیسازی کرد.