به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو، امروز برای اولین بار راه رفتنِ کتبازِ پزشکیان برای ما جذاب بود؛ حتی غرورانگیز. راستش را بخواهید با افتخار بازنشرش میدادیم.
یا مصاحبه اژهای که وقتی صدای اصابت آمد حتی پلک هم نزد؛ همان لحظهای که دل خیلیها قرص شد. با خودم گفتم شاید بعضی از قضاوتهایمان اشتباه بوده. ماشاءالله به این شجاعت.
در مورد علی لاریجانی هم راستش ماندهام چه بگویم. ورژن انقلابیِ لاریجانی آنقدر به ما میچسبد که دلمان نمیخواهد قبلش را به یاد بیاوریم. این روزها با قلمش در فضای مجازی در دهان دشمن میکوبد و با قدمهایش در خیابان شجاعت ایرانی را به رخ میکشد.
عراقچی، اعرافی و بقیه را هم که دیدید.
اینکه این روزها صف مسئولین و مردم در مقابل موشکهای دشمن از هم جدا نیست، همان حرفی است که مردم سالها گفتهاند: اگر تحریمی هست، اگر فشاری هست، باید همه کنار هم بایستیم.
«مسئولین همگام با مردم» عبارتی بود که تا کمی پیش از این بیشتر شبیه تعارف یا حتی یک شوخی به نظر میرسید؛ اما امروز انگار معنای تازهای پیدا کرده است.
حال مردم بهتر است، چون احساس میکنند همه کنار هم ایستادهایم.
انقلابی که رهبرش در میانه تهدیدها دفتر کارش را ترک نمیکند، غیر از این هم شایستهاش نیست.
شاگردان مکتب خامنهای این روزها رو سفیدمان کردند.