به گزارش خبرنگار امنیت دفاعی خبرگزاری دانشجو ؛ ماهیت جنگ در حال یک تحول بنیادین است که توسط هوش مصنوعی (AI) هدایت میشود. این دگرگونی فراتر از بهبود تدریجی تسلیحات، به بازآرایی کامل فرآیندهای اعمال خشونت مرگبار رسیده است. در قلب این انقلاب، «زنجیره کشتار» قرار دارد – دنبالهای از اقدامات شامل یافتن، ردیابی، هدفگیری و در نهایت درگیری با دشمن. این فرآیند که در گذشته انسانمحور و زمانبر بود، اکنون توسط الگوریتمهایی فشرده و تسریع شده است که قادرند اطلاعات را با سرعت و مقیاسی فراتر از توانایی شناختی انسان پردازش کنند.
رژیم صهیونیستی، به عنوان یکی از پیشگامان این عرصه، روایتی فریبکارانه از این فناوری ارائه میدهد و آن را ابزاری برای جنگی پاکتر و جراحیگونه با حداقل آسیب جانبی معرفی میکند. با این حال، جامعترین کاربرد واقعی این فناوری تا به امروز – یعنی استقرار مجموعهای از سیستمهای هدفگیری هوشمند در نوار غزه – هدفی کاملاً متفاوت و عمیقاً نگرانکننده را آشکار میسازد. در این زمینه، هوش مصنوعی نه برای دقت، بلکه برای تولید انبوه اهداف و غلبه بر «تنگنای انسانی» در یک جنگ با شدت و کشتار بیسابقه به کار گرفته شده است. این کاربرد، هوش مصنوعی را از یک ابزار نظری برای جنگ جراحی به موتور محرک چیزی تبدیل کرده است که افسران اطلاعاتی سابق آن را «کارخانه ترور جمعی» توصیف کردهاند.
