در میانهی آشوب و ویرانیهای جنگ جهانی دوم، وقتی آلمان نازی با فشارهای شدید از سوی متفقین درگیر بود، در پس پردهی این نبردها نوآوریهایی شگفتانگیز در حال شکلگیری بود. یکی از این نوآوریها نتیجهی ذهن خلاق دو برادر، والتر و رایمار هورتن بود که شیفتهی ایدهی طراحی بال پرنده بودند.
به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، به نقل از یکپزشک، از اوایل دهه ۱۹۳۰، برادران هورتن به طراحیهای غیرمتعارف علاقهمند بودند. آنها معتقد بودند که طراحی بال پرنده میتواند نسبت بال به سطح را بهبود دهد، نیروی پسای هوا را به حداقل برساند و عملکرد آیرودینامیکی را ارتقا دهد.
نیروی پسا (Drag) همان نیروی مقاومتی است که هنگام حرکت یک جسم (مثل هواپیما) در سیال (مثل هوا) بر آن وارد میشود. این نیرو در جهت مخالف حرکت جسم عمل میکند و باعث میشود برای ادامه حرکت یا افزایش سرعت، هواپیما نیاز به نیروی بیشتری داشته باشد.