مونا حضرتی روانشناس در گفت و گو با خبرنگار خبرگزاری دانشجو گفت: در روزگاری که سایه سنگین جنگ بر روان فردی و جمعی ما میافتد، نیاز به آرامش، معنا و انگیزه بیش از همیشه احساس میشود. در چنین ایامی، روان انسان با تجربهای دشوار مواجه میشود: ترس، اضطراب، بیخوابی، نگرانی برای عزیزان، و پرسشهایی بیپاسخ درباره آینده. آنچه در این میان اهمیت دارد، نه انکار این احساسات، بلکه پذیرش و مراقبت از آنها با نگاهی انسانی و روانشناسانه است.
ترس، نشانه ضعف نیست؛ واکنشی طبیعی و غریزیست که نشان میدهد انسان زنده است، نسبت به محیط خود حساس است و ارزش زندگی را درک میکند. در چنین شرایطی، باید به جای سرزنش خود یا دیگران، نگاهی مشفقانه به درون بیفکنیم و بپذیریم که آسیبپذیری، بخشی جدا نشدنی از ماهیت انسان است. روان سالم، روانی نیست که هرگز نترسد؛ بلکه روانیست که حتی در ترس نیز راهی برای ایستادگی، معنا و امید مییابد.