در هزاره سوم انتظار میرود تا جهان عقلانیتری داشته باشیم و به سمت جنگ جهانی سوم حرکت نکنیم. باید به توقف جنگ و تنبیه متجاوز واکنش نشان داد تا مسیر قدرتنمایی و تحریکآفرینیهای جدید آمریکا به وجود نیاید چرا که ظرفیت سرمایه اجتماعی ایران بهمراتب منسجمتر از گذشته، سرمایه اصلی دفاع ملی است.
به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، لازم است از تجربه تاریخ و جنگهای بزرگ اول و دوم درس گرفت. حماقتهای بزرگ که فاجعههای تاریخی را رقم زده است، با یک اقدام حساس و تحریککننده افراد، اقوام و ملتها آغاز شده است. تحریکهایی که غرور ملی کشورها را تحریک کرده است.
جنگ جهانی اول که در بستر حساسیتهای فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و اقتصادی متنوعی شکل گرفت، در ۲۸ ژوئن ۱۹۱۴ با ترور آرشیدوک فرانتس فردیناند، ولیعهد امپراتوری اتریش-مجارستان، در شهر سارایوو پایتخت بوسنی و هرزگوین که توسط یک ملیگرای صرب به نام گاوریلو پرنسیپ انجام شد، آغاز شد.
البته این امر مسبوق به سابقه اختلافات جدی بین اتریش و صربستان بود ولی این ترور بهسرعت منجر به آغاز جنگ که مبدأ جنگ جهانی اول بود شد و خیلی زود ۳۰ کشور جهان درگیر جنگ شدند و یک جنگ جهانی را رقم زدند.