به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو؛ رحلت امام خمینی (ره) بنیانگذار و رهبر انقلاب اسلامی در ۱۴ خرداد سال ۱۳۶۸ از جمله مهمترین رویدادهای قرن بیستم بود؛ ارتحال رهبر انقلابی و خستگیناپذیر انقلاب شکوهمند اسلامی نه تنها ایرانیان را در سوگی عمیق و باورناپذیر فرو برد بلکه هماکنون با بازگشتی به روز واقعه میتوان به روشنی مشاهده کرد که تمام انسانها و دولتهای آزاده جهان که دل در گرو آرمانها و شعارهای والای انقلاب اسلامی ایران و رهبر عالیقدر آن داشتند همدل با مردم ماتمزده ایران سوگواری کردند.
صبح ۱۴ خرداد ۱۳۶۸ بود، همه مردم مضطرب و نگران پیر جماران، پیگیر اخبار امام امت از طریق رادیو، تلویزیون و روزنامهها بودند و مثل همیشه اخبار رادیو را گوش میدادند، که محمدرضا حیاتی، گوینده رادیو و تلویزیون، ساعت ۷ صبح، با بغضی در گلو اعلام کرد: «بسمالله الرحمن الرحیم. انا لله و انا الیه راجعون. روح بلند رهبر کبیر انقلاب حضرت امام خمینی (ره) به ملکوت اعلا پیوست.»
این گوینده رادیو و تلویزیون در گفتگویی در ۱۲ خرداد ۹۱ گفته بود: آن حادثه تأسفآور روز ۱۴ خرداد سال ۱۳۶۸ هرگز برای من فراموششدنی نیست، رحلت امام حادثه بزرگی بود و من هم گوینده باسابقه و کهنهکاری نبودم، فردی بودم که بهعنوان یک گوینده، زیاد به من بها نمیدادند، حدود ۶ سال سابقه کار در رادیو و تلویزیون داشتم، اگرچه اکثر خبرهای دوران جنگ و دفاع مقدس را من اعلام میکردم، اما گویندگان پیشکسوت دیگری هم برای اعلام خبرهای مهم بودند، اما این خواست خدا بود که اعلام خبر ارتحال امام نصیب من بشود و گوینده آن خبر من باشم.