در دل سکوت یک نشست دانشجویی، صدای گریهی کودکی شنیده میشود؛ نه بهعنوان مزاحم، بلکه بهعنوان بخشی از روایت. اینجا، زنان جوانی نشستهاند که هم مادرند، هم دانشجو. آنها آمدهاند تا بگویند مادری، پایان مسیر نیست؛ بلکه آغاز راهی تازه برای پیشرفت است.
به گزارش خبرنگار دانشگاه خبرگزاری دانشجو، صدای قدمهای دانشجویان به گوش میرسد؛ اما اینبار کالسکهها نیز آنها را همراهی میکنند. گامهای کوچکی که شاید صدایشان شنیده نشود، اما تأثیرشان عمیق است. دانشجویان گرد هم میآیند و جلسه آغاز میشود، ولی سکوت اینبار نه با صدای آنان، بلکه با خنده و گریهی فسقلیها شکسته میشود.