به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری داشنجو، همزمان با اوجگیری اعتراضات مردمی در سراسر کشور، بیعت همافران نیروی هوایی ارتش شاهنشاهی با امام خمینی (ره) بهعنوان یکی از مهمترین تحولات روزهای پایانی پیش از پیروزی انقلاب اسلامی رقم خورد؛ رویدادی که نشان داد انسجام ارتش، بهعنوان اصلیترین تکیهگاه دولت بختیار، بهشدت متزلزل شده است.
در روزهای هجدهم و نوزدهم بهمن ۱۳۵۷، راهپیماییهای گستردهای در شهرهای مختلف کشور در حمایت از انقلاب برگزار شد. در تهران، جمعیتی میلیونی از مسیرهای متعدد به سمت میدان آزادی حرکت کردند و بزرگترین اجتماع مردمی ماههای پایانی حکومت پهلوی را شکل دادند. حضور اقشار مختلف مردم، از زنان و مردان تا سالمندان و کودکان، جلوهای کمسابقه به این راهپیمایی بخشیده بود.
در جریان این راهپیماییها، حضور نظامیان با لباس رسمی، به ویژه همافران نیروی هوایی، توجه افکار عمومی و خبرنگاران داخلی و خارجی را به خود جلب کرد. گروههایی از پرسنل نیروی هوایی، ضمن پیوستن به جمعیت، با حمل تصاویر امام خمینی و مهندس مهدی بازرگان، حمایت خود را از انقلاب اسلامی و دولت موقت اعلام کردند. مردم نیز با شعارهای خود، سربازان و درجهداران را به همراهی با ملت فرا میخواندند. نمونه شعارهای مردم عبارت بود از: سرباز! تو هم از مایی ـ فردا میان مایی / وقتی که اینچنین است ـ امروز چرا نیایی» و «سرباز تو مال مایی، نه مال امریکایی.