به گزارش خبرنگار گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو، مسئله توان دفاعی و موشکی جمهوری اسلامی ایران طی سالهای اخیر به یکی از محورهای ثابت فشار سیاسی و رسانهای غرب تبدیل شده است. از نگاه قدرتهای غربی، برنامه موشکی ایران نه یک ابزار بازدارنده مشروع، بلکه «تهدیدی برای امنیت منطقهای و جهانی» معرفی میشود؛ روایتی که بیش از آنکه ریشه در واقعیتهای میدانی داشته باشد، بازتابدهنده ملاحظات راهبردی و منافع ژئوپلیتیکی آنان است. در این میان، طرح مجدد ایده مذاکره بر سر توان دفاعی و موشکی کشور، پرسشهای اساسی را درباره منطق، پیامدها و تجربههای پیشین پیش روی افکار عمومی قرار میدهد.
در روزهای اخیر نیز یکی از موضوعات مطرح شده از سوی رژیم صهیونیستی و ایالات متحده آمریکا، مسئله کاهش برد موشکهای بالستیک ایران بود که در ابتدای امر، به عنوان یکی از پیش شرطهای ورود به مذاکره با جمهوری اسلامی ایران مطرح شده بود. البته پافشاری ایران بر مسئله توان موشکی به عنوان یکی از خطوط قرمز غیرقابل بحث و مذاکره موجب شد تا ایالات متحده آمریکا حداقل به این لحظه از طرح موضوع موشکی عقب نشینی کند و مذاکرات اخیر، صرفا بر مباحث هستهای معطوف باشد.
