به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو؛ آمریکا در مواجهه با ایران، راهی را رفت که بارها در تاریخ معاصر خود پیموده است: اول تهدید، بعد جنگ، و اگر نتیجه نداد، مذاکره. اما مسئله اینجاست که در این پرونده، حتی دو گزینه نخست نیز پیش از رسیدن به مقصد، به بنبست خوردند. نه جنگ خارجی توانست معادله را تغییر دهد و نه پروژه بیثباتسازی داخلی به نتیجه رسید. دیپلماسی امروز آمریکا، نه انتخابی هوشمندانه، بلکه اعترافی ناگفته به شکست است.
جنگ دوازدهروزه، اگرچه از نظر زمانی محدود بود، اما از نظر پیام راهبردی بسیار بزرگتر از اندازهاش عمل کرد. این جنگ نشان داد که تصور فرسایش توان ایران یا وادارسازی آن از مسیر نظامی، بیش از آنکه بر واقعیت تکیه داشته باشد، بر توهم استوار است. بازدارندگی ایران نهتنها حفظ شد، بلکه بهگونهای به نمایش درآمد که هرگونه تکرار چنین سناریویی را برای طرف مقابل پرهزینهتر از قبل میکند.