پارادایم پیش‌آفرینیِ آینده مطلوب

پارادایم پیش‌آفرینی، یکی از مفاهیم جدی در مطالعات آینده به شمار می‌رود که ما را از وضعیت واکنشی به مرتبه خلاقیت سوق می‌دهد؛ پارادایمی که فراتر از پیش‌بینی، پیش‌بینی‌پذیری و حتی آینده‌نگاری مشارکتی، بر خلق آگاهانه آینده‌های مطلوب تأکید دارد.
پارادایم پیش‌آفرینی، یکی از مفاهیم جدی در مطالعات آینده به شمار می‌رود که ما را از وضعیت واکنشی به مرتبه خلاقیت سوق می‌دهد؛ پارادایمی که فراتر از پیش‌بینی، پیش‌بینی‌پذیری و حتی آینده‌نگاری مشارکتی، بر خلق آگاهانه آینده‌های مطلوب تأکید دارد.

پارادایم پیش‌آفرینیِ آینده مطلوب

به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو ، اکنون که در ایام مبارک دهه فجر انقلاب اسلامی قرار داریم، ضمن تبریک این ایام فرخنده و تقارن خجسته آن با اعیاد پربرکت ماه شعبان، شایسته است یاد و خاطره دوران پرافتخار پیروزی انقلاب بزرگ ملت ایران را گرامی بداریم؛ انقلابی که به هدایت و رهبری حضرت امام خمینی (ره)، به ثمر نشست و در بیش از چهار دهه گذشته، دستاورد‌های ارزشمند و ماندگاری را در عرصه‌های فرهنگی، اقتصادی، سیاسی و اجتماعی برای کشور به ارمغان آورده است.

صحبت از ایام‌الله دهه فجر، صرفاً بحثی تاریخی برای بازخوانی گذشته نیست؛ بلکه یادآور تجربه‌ای عینی و موفق از ساخت آینده‌ای متفاوت است. انقلاب اسلامی در شرایطی به پیروزی رسید که بسیاری از معادلات رایج سیاسی و تحلیلی، تحقق آن را ناممکن می‌دانستند.

آنچه این تحول بزرگ را ممکن ساخت، «تفکر پیش‌آفرینانه حضرت امام (ره)» و ترسیم یک تصویر مطلوب از آینده و کنش آگاهانه برای تحقق آن بود. در واقع، انقلاب اسلامی را می‌توان نمونه تاریخی عبور از منطق واکنشی و حرکت به‌سوی کنشگری پیش‌دستانه و آینده‌ساز دانست؛ تجربه‌ای که امروز، بیش از هر زمان دیگر، نیازمند بازخوانی و بازتولید مفهومی آن هستیم.

منبع  : خبرگزاری دانشجو

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *