خانه ساکت است؛ سکوتی که نبودِ یک جوان را فریاد میزند. جوانی که با ایمان بزرگ شد، با مهربانی زندگی کرد و رفتنش، دل خانواده و شهری را برای همیشه داغدار کرد.
به گزارش خبرنگار دانشگاه خبرگزاری دانشجو؛ از کودکی با عطر ایمان و عشق به اهل بیت رشد کرد، از همان پنج سالگی که با شور و شعف، مداحی میکرد و در خانه مراسم روضه میگرفت، دلها را میربود. صدای خالصش، پر از شوق و عشق به امام حسین (ع) و حضرت رقیه (ص)، هیچگاه از خاطرهی کسانی که او را میشناختند، پاک نمیشود. دانیال نه تنها در عبادت و هیئت، بلکه در زندگی روزمره نیز الگویی از مهربانی، احترام و صداقت بود. کسی که با دستان کوچک، اما پر از توان، نه تنها خانوادهاش را، بلکه هرکسی که در مسیرش بود، حمایت و مراقبت میکرد.