به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو، تحولات سیاسی و اجتماعی جهان معاصر نشان میدهد که برخی از کشورها، همواره تلاش کردهاند مسیر تحولات داخلی کشورهای دیگر را مطابق منافع خود هدایت کنند. در این میان، آمریکا بیش از هر بازیگر دیگری، نقش فعالی در مداخلات مستقیم و غیرمستقیم در کشورهای مختلف ایفا کرده است؛ مداخلاتی که اغلب با ادبیاتی آشنا و تکرارشونده همراه بودهاند: «حمایت از آزادی»، «پشتیبانی از مردم»، «دفاع از حقوق بشر» و «مقابله با استبداد»با این حال، بررسی نتایج میدانی این سیاستها، تصویری متفاوت از شعارهای اعلامی ارائه میدهد.
در بسیاری از موارد، کشورهایی که در کانون توجه و دخالت آمریکا قرار گرفتهاند، پس از مدتی با بحرانهای عمیقتری مواجه شدهاند؛ بحرانهایی که از فروپاشی ساختارهای سیاسی و امنیتی تا نابسامانی اقتصادی و شکافهای اجتماعی گسترده را در بر میگیرد.افغانستان، لیبی و ونزوئلا، هر یک در مقطعی از تاریخ خود، به بهانههایی متفاوت، اما با الگویی مشابه، هدف سیاستهای آمریکا قرار گرفتند. نتیجه در هر سه مورد، نه آزادی بود نه رفاه عمومی؛ بلکه مجموعهای از مشکلات انباشته که همچنان گریبانگیر این کشورها است.