به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، اگر بخواهید در قلب جنگلهای آمازون سکونتگاههای بزرگ بسازید، نخست باید پایهای تغذیهای برای آن فراهم کنید. اما خاک طبیعی آمازون، بهدلیل شستهشدن وسیع مواد معدنی، برای رشد بیشتر محصولات بسیار فقیر و بیحاصل است. با این حال، نوعی خاک سیاهرنگ در بخشهایی از آمازون وجود دارد که سرشار از کربن، فسفر و پتاسیم است و امکان کشت در زمینهای بهظاهر بیثمر را فراهم کرده است.
تا همین اواخر، پژوهشگران دربارهی منشأ این «خاک سیاه» اختلافنظر داشتند؛ برخی آن را نتیجهی تصادفی فعالیتهای کشاورزی میدانستند و گروهی دیگر معتقد بودند که این خاک بهطور هدفمند ساخته شده است. برای بررسی دقیقتر، گروهی از دانشمندان به منطقهی بومی کوئیکورو در آمازون برزیل سفر کردند؛ جایی که این خاک در هر دو محل باستانی و روستاهای معاصر دیده شده است.
در سکونتگاه امروزی «کوئیکورو ۲»، پژوهشگران مشاهده کردند که ساکنان محلی زبالههای آلی غنی از مواد مغذی، مانند ضایعات ماهیگیری و کشاورزی مانیوک را در تودههایی انباشته میکنند. این تودهها پس از چند سال تبدیل به خاک سیاه شده و برای کشت محصولاتی که به خاک مغذی نیاز دارند استفاده میشود.