بهمنظور جلوگیری از تکرار تجربههای گذشته و استفاده مؤثر از ظرفیتهای داخلی، نیاز به بازگشت به سیاستگذاری پایدار و عقلانی در عرصه اقتصادی کشور احساس میشود و این سیاستها باید به گونهای طراحی شوند که ضمن ایجاد بستر مناسب برای استفاده از توان داخلی، از وابستگی بیش از حد به مذاکرات و توافقات بینالمللی نیز جلوگیری کنند.
به گزارش خبرنگار سیاسی خبرگزاری دانشجو ، در دنیای امروز، دیپلماسی و مذاکرات بینالمللی بهعنوان یکی از ابزارهای مؤثر برای حل مشکلات و دستیابی به اهداف ملی شناخته میشود. اما تجربه تاریخی نشان میدهد که نمیتوان همه مسائل کشور را تنها به نتیجه مذاکرات و تعاملات خارجی وابسته کرد.
بهویژه در دوران اجرای برجام، ایران به امید دستیابی به توافقات بینالمللی و بهبود شرایط اقتصادی، بسیاری از مسائل داخلی خود را به مذاکرات ایران و آمریکا گره زد. این رویکرد، اگرچه در مقطعی امیدواریهایی به وجود آورد، اما در نهایت به مشکلاتی جدی در عرصه اقتصادی و صنعتی کشور منجر شد.