به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، صنعت هلیکوپتر در دنیای معاصر، یکی از ارکان حیاتی و استراتژیک در حوزههای نظامی، امدادی، عمرانی و حتی اقتصادی به شمار میرود. نقش کلیدی بالگردها در مأموریتهایی نظیر جابجایی سریع نیرو، عملیات جستوجو و نجات، انتقال تجهیزات سنگین، پشتیبانی عملیاتی و امدادرسانی در بحرانهای طبیعی، باعث شده توسعه این فناوری پیشرفته همواره در کانون توجه کشورهای توسعهیافته و در حال توسعه قرار گیرد. ایران نیز از حدود نیم قرن پیش تاکنون، مسیر پرپیچ و خم اما پرتلاشی را در راه دستیابی به استقلال صنعتی در حوزه بالگردسازی پیموده است. محدودیتهای بینالمللی، تحریم و قطع همکاریهای خارجی، ایران را بر آن ور بل (Bell)، شینوک (Chinook)، و آگوستا (Agusta) زمینه را برای راهاندازی خطوط مونتاژ، آموزش و حتی تولید برخی قطعات در داخل کشور فراهم کرد. اما وقوع انقلاب اسلامی و پس از آن، تحریم همهجانبه نظامی سبب شد ایران مسیر بومیسازی، مهندسی معکوس و سرانجام طراحی و ساخت مستقل بالگرد را با جدیت پی بگیرد. اکنون پس از قریب به پنج دهه، صنعت بالگرد ایران از سه منظر «بازسازی و نوسازی»، «مونتاژ پیشرفته» و «طراحی و تولید ملی» توسعه پیدا کرده است که امروزه بزرگ ترین تولید کننده بالگرد در خاورمیانه شناخته می شود.