به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو، کتاب «روزشمار مناسبات مالی امام خمینی(س) با تکیه بر اسناد (۱۳۴۰-۱۳۵۷)»، تألیف حمید بصیرتمنش، توسط مؤسسه چاپ و نشر عروج وابسته به مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(س) منتشر شده که بهطور ویژه به بررسی و تبیین مناسبات و شبکه مالی مربوط به امام خمینی(س) در دوران پیش از انقلاب اسلامی ایران پرداخته و جزئیاتی مستند از نقش ایشان در جریانهای اقتصادی و شرعی آن دوران ارائه کرده است.
پس از درگذشت آیتالله بروجردی در تاریخ ۱۰ فروردین ۱۳۴۰، آیتالله خمینی به عنوان یکی از مراجع تقلید مطرح شد. جایگاه برجسته ایشان، بهویژه در حوزه فعالیتهای سیاسی علیه حکومت پهلوی، موجب شد که گروههای مختلفی از مردم، از جمله افراد متدین، مقلدان، علاقهمندان، و حتی فعالان اقتصادی از نقاط مختلف کشور، اموال شرعی خود را در اختیار ایشان قرار دهند. این روند باعث گسترش گسترده مناسبات مالی امام خمینی(س) شد، تا جایی که حساسیت نهادهای امنیتی رژیم پهلوی را برانگیخت. آنان تلاش کردند تا با شناسایی وکلای شرعی، نمایندگان و حامیان او که عمدتاً از میان بازاریان و کسبه مقلد او بودند، این شبکه مالی را تحت کنترل خود درآورند.
در همان دوران، تعداد وکلای شرعی و نمایندگانی که از امام خمینی(س) اجازه رسمی برای اخذ وجوهات شرعی دریافت کرده بودند، روزبهروز افزایش یافت. این گستردگی، یک شبکه مالی منسجم و پیچیده ایجاد کرد که از طرق مختلف و با وجود موانع فراوان، وجوهات شرعی را به آیتالله خمینی یا نمایندگان و وکلای او منتقل میکرد. این وجوه برای مقاصدی نظیر تأمین شهریه طلاب علوم دینی و سایر موارد موردنظر ایشان به کار گرفته میشد. با تبعید امام خمینی(س) در سالهای بعدی، تصور برخی این بود که این شبکه متلاشی خواهد شد. اما برخلاف این انتظار، با استقرار ایشان در عراق، نهتنها این ساختار مالی پابرجا باقی ماند، بلکه با گذشت زمان گسترش بیشتری نیز پیدا کرد.