صندلیهای خالی استادان و دانشجویان شهید، امروز یادآور مکتبی است که علم و ایثار را در دانشگاههای ایران به هم پیوند زد و راهشان را ماندگار کرد.
به گزارش خبرنگار دانشگاه خبرگزاری دانشجو؛ هنوز هر شب با کابوس آن انفجار بیدار میشود. نفسش در سینهاش گیر میکند و سایهی خانهای که فرو ریخت، مثل ابر سنگینی بر جانش مینشیند. برای او، جنگ مدتهاست روی کاغذهای تاریخ تمام شده، اما در لایههای ذهن و خوابهای شبانهاش ادامه دارد. این روایت تنها یک قصه از دل هزاران قصهای است که جنگ برای مردم باقی گذاشت؛ قصهای از جنس فقدان، دلتنگی و ایستادگی. قصهای از خانوادههایی که هم علم داشتند، هم ایمان؛ هم صاحب خانههای ساده بودند، هم صاحب دلهایی بزرگ که با صدای اولین انفجار زیر آوار لرزید، اما هرگز نشکست.