به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو، معاون رئیسجمهور در غم از دست دادن همسر و فرزندش دلنوشته ای منتشر کرد.
متن این دلنوشته به شرح زیر است:
چهار روز پیش ما خانوادهای بودیم ۵ نفره؛ فاطمه عزیز و فداکار، حسنای مهربان و شاد که دختر بزرگم و ۱۳ سالش بود، محمدحسین پسر قوی و نور چشمم که ۱۱ سالش است و محمدسبحان که میوه دلم و شیرینتر از عسل برایم است.
فاطمه عزیزم که پاره تنم بود اول از همه مظلومانه رفت. ایکاش فاطمه مانده بود. فاطمه همه وجودم بود و البته هنوز هم هست.
هر بلایی در نبودن هستیام، برایم کوچک و حقیر است، بارها این را زیر لب زمزمه کردم که: و بشر الصابرین… فاطمه را خدا به من داده بود و من را لایقش ندانست و خودش پس گرفت. در این دو هفته که عضوی از کابینه دولت شدم و برخی نیز نقدهایی داشتند، فاطمه ام شبها خوابش نمیبرد و اضطراب داشت اما میگفت: «تو باید با عملکردت نشون بدی که لیاقتش رو داری… و این کار بزرگ که به مردمت تعهد دادی را به نحو احسن تموم کنی.» حسنا هم بعد از دو روز مرا ترک کرد ولی با سخاوت بی پایانش زندگی چندین انسان دیگر را نجات داد…