به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو، حجت الاسلام سیدمحمد جواد جلالی، عضو جامعه روحانیت مبارز: سال گذشته از بهار تا زمستانش بر ایران و جبهه مقاومت، سالی سخت و سنگین بود. شهادت جمعی از فرزندان مؤثر این سرزمین—چه در داخل و چه عرصه بین الملل، چه میدانهای نبرد آشکار و چه در مواجهه با جنگهای پنهان—نهتنها ضایعهای جبرانناپذیر برای ملت ما بود، بلکه در ابتدا تردید و پرسشهایی جدی درباره آینده، مسئولیتها و مسیر پیشرو پیش روی ما نهاد. این فقدانها تنها از دست دادن چند شخصیت تأثیرگذار نبود، بلکه در اغلب موارد نوعی حمله مستقیم به هویت ملی_اعتقادی و جریان تاریخی بود که این شهدا پرچمدار آن بودند.
هرکدام از این چهرهها، نمادی از کارامدی در عین پایبندی به آرمانها، مقاومت در برابر زیادهخواهیها و تلاش برای ساختن آیندهای مستقل و آزاد بودند.
اگر بخواهیم این سال را در تاریخ معاصر خود نامگذاری کنیم، بیتردید «عامالحزن» برازنده آن است؛ سالی که نه یک سوگ فردی یا مقطعی، بلکه فقدانی ملی و فراملی بر آن سایه افکند. شهادت شخصیتهایی که هر یک نمادی از ایستادگی، تدبیر و مقاومت بودند، ضربه هم تنها ضربه به یک جریان نبود، بلکه تلاشی هدفمند برای متزلزل ساختن باورها، ارادهها و آیندهای بود که این شهدا بهسوی آن گام برمیداشتند.