سرانجام با تلاشهای دکتر مصدق و مرحوم آیتالله کاشانی و حضورمردم، ماده واحده ملی شدن صنعت نفت در روز ۲۴ اسفند ماه سال ۱۳۲۹ در مجلس شورای ملی مطرح و در روز ۲۹ اسفند همان سال به تصویب رسید.
به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو ؛ در میان تمام کشورها نیز بریتانیا بیش از همه به نفت نیاز داشت چرا که هم زودتر از دیگر کشورها صنعتی شده بود و هم در جریان جنگ جهانی دوم، وینستون چرچیل نخست وزیر انگلیس دستور داده بود کشتیهای بریتانیایی سوخت نفتی را جایگزین سوخت زغال سنگ کنند. این نیاز عینی، بریتانیا را بر آن داشته بود که در کشورهای نفتخیز نفوذ کند و دست به استثمار آنها بزند که یکی از آن کشورها ایران بود.
امتیاز استخراج نفت ایران از همان سالهای ابتدایی بشکل انحصاری در اختیار ویلیام دارسی انگلیسی قرار داشت. قرار بر این بود که به مدت ۶۰ سال، فقط ۱۶ درصد از سود استخراج نفت ایران، به شاه ایران در آن زمان یعنی مظفرالدینشاه برسد.