به گزارش خبرنگار سیاسی خبرگزاری دانشجو ؛ حسن روحانی با کارنامه حضور سالها در جایگاه دبیر شورای عالی امنیت ملی و نیز ۸ سال ریاست جمهوری حضور داشته است ، در روز ۵ آذرماه، در دیدار جمعی از وزیران و معاونان رئیسجمهور در دولتهای یازدهم و دوازدهم، مباحثی را مطرح کرده که بسیار قابل تامل و سئوالات بسیاری برای افکار عمومی به وجود آورد.
او در حالی در این سخنرانی به ضعفها و الزامات امنیتی کشور آن هم با لحنی شبهدلسوزانه پرداخته که خود متهم ردیف اول این ماجراست. اما رئیس جمهور اسبق ایران بهگونهای روایت و قضاوت میکند که گویی همه مقصراند جز شخص او! در واقع روحانی که خود سالها در جایگاههای مهم سیاسی و امنیتی کشور بوده، این روزها برای فرار از پاسخگویی بهشکلی سخنرانی میکند که انگار هیچگاه در این مملکت مسئولیتی نداشته و تنها یک منتقد سادهای است که دلسوز میهن خود میباشد و از همین رو هم انتقاد میکند!
این بازنمایی روحانی نشانگر شیوهای است که تنها میتواند از او و هممسلکان اصلاحطلب وی پدیدار شود. خطمشی تهاجمیای که فوتبالیها آن را اینگونه تعبیر میکنند: «بهترین دفاع، حمله است.» به تعبیر دیگر، در این چهره از سیاستورزی، حتی اگر شخصی سالها قدرت و مسئولیت هم داشته باشد، میتواند با انتقاد از وضع موجود و سیاهنمایی آن، بهگونهای به بحث بپردازد که همگان خیال کنند که هیچگاه او قصور و تقصیری در شکلگیری وضع موجود نداشته است.