دانشمندان دیگر نیازی به تکیه بر مدلهای نظری برای مطالعه هسته خورشیدی ندارند، چرا که نوترینوها که از همجوشیهای هستهای به دست میآیند، میتوانند بینشهای روشنی از ساختار چگالی خورشید به ما ارائه دهند.
به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، کاوشگر خورشیدی پارکر ناسا در دسامبر سال گذشته از فاصله ۳.۸ میلیون مایل بالاتر از سطح خورشید پرواز کرد و به نزدیکترین شیء ساخته شده توسط بشر به خورشید تبدیل شد.
در حالی که این ماموریت، یک دستاورد قابل توجه در تحقیقات فضایی بود، دانشمندان قصد دارند نه تنها سطح خورشید، بلکه فعالیت درون هسته آن را نیز مطالعه کنند، زیرا محیط داخلی خورشید نقش مهمی در تعیین آب و هوا در فضا و همچنین شرایط آب و هوایی زمین دارد.