
به گزارش خبرنگار حوزه امنیتی دفاعی خبرگزاری دانشجو ؛ از دیرباز سطح فناوری تسلیحات فردی مورد استفاده سربازان و نیرو های ویژه کشور ها نقش محوری در پیروزی و از بین بردن تهدیدات امنیتی داشته اند. بروز نگه داشتن ساختار تسلیحات فردی و تسلیحات سنگین همواره در اولویت ارتش ها بوده است. وزارت دفاع و پشتیبانی، از اواسط دهه نود سلاح انفرادی مصاف را در دو نسخه به نیرو های مسلح عرضه کرد که نمونه مصاف 1 مخصوص نیروهای ویژه و نبرد امنیتی/انتظامی شهری بود و نمونه مصاف 2 سلاح میدان نبرد و DMR به منظور جایگزینی با ژ3 و کلاشنیکف بود. سلاح مصاف 1 ابتدا در نیروی دریایی ارتش و سپس در نیرو های ویژه نوپو عملیاتی شده بود.
پیشتر ارتش به طور رسمی خبر از تغییر سلاح سازمانی خود از ژ3 آلمانی به مصاف ایرانی داده بود. بیشتر بخوانید:
