به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، روزه به معنای محدود کردن مصرف غذاهای جامد است. بر اساس پیشینههای سنتی، فرهنگی یا مذهبی، انواع روزههای دورهای در سراسر جهان اعمال میشود. در طب قدیم، روزه یک روش درمانی است که از زمان بقراط ایجاد شده است. از آن زمان، توسط اکثر دانشکدههای قدیمی پزشکی اروپایی برای درمان بیماریهای حاد و مزمن توصیه شده است. فراوانی مصرف مواد غذایی در افراد مدرن تمایل به دورههای طولانی دریافت انرژی روزانه و دورههای روزهداری کوتاه دارد و رژیمهای پرکالری و سبک زندگی کم تحرک بر متابولیسم بدن تأثیر میگذارد و سال به سال شیوع چاقی، دیابت، بیماریهای قلبی عروقی، سکته مغزی و زوال عقل را افزایش میدهد.
برخی از مطالعات گزارش کردند که روزهداری کوتاهمدت میتواند احساسات منفی (افسردگی، اضطراب، عصبانیت، تحریکپذیری، خستگی و تنش) را افزایش دهد و احساسات مثبت و سرزندگی را کاهش دهد. در یک مطالعه دو روزه متوالی روزهداری، خلق مثبت پایینتر، خلق منفی بالاتر و عملکرد کاری درکتر مشاهده شد، اما اثرات روزهداری بر خلق مثبت و عملکرد کاری درکشده ناشی از حواسپرتی متعاقب آن بود، نه عمل روزهداری یا نتیجه گرسنگی. این حواس پرتی ممکن است نتیجه توجه مورد نیاز برای روزه گرفتن باشد.