

به گزارش خبرنگار دانشگاه خبرگزاری دانشجو؛ فاطمه سلمانی_ «دانشجو باید در میان شعلهها قربانی شود تا مسئولان از خواب غفلت بیدار شوند؟ آیا این حوادث تنها نتیجه سهلانگاری است یا سناریویی ناخواسته برای ایجاد التهاب در میان دانشجویان است؟»
این بخشی از صحبتهای دانشجویانی است که در خوابگاه دچار حریق شدهاند؛ آتشسوزیهای پیدرپی در خوابگاههای دانشجویی، زنگ خطر جدی است که بی کفایتی نهادهای مربوطه، سوءمدیریت دانشگاهها و بیتوجهی محض وزارت علوم به جان دانشجویان را نشان می دهد. چگونه ممکن است در قرن بیست و یکم در کشور پیشرفتهای همچون ایران، خوابگاههای دانشجویی از «استاندار امنیت» برخوردار نباشند؟ چرا سالهاست این فجایع تکرار میشود و هیچ اقدام جدیدی برای اصلاح وضعیت انجام نمیشود.
