
به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، این پلیمر جدید، که نوعی کریستال منظم از پلیآنیلین (۲ DPANI) است، هدایت الکتریکی بالایی از خود نشان داده و رفتار انتقال بار آن شبیه به فلزات است. این کشف بنیادین، افقهای تازهای را برای توسعه الکترونیک آلی کارآمدتر فراهم میکند.
پلیمرهای رسانا مانند پلیآنیلین (Polyaniline)، پلیتیوفن (Polythiophene) و پلیپیرول (Polypyrrole) به دلیل هدایت الکتریکی عالی خود، بهعنوان جایگزینهای ارزان، سبک و انعطافپذیر برای نیمههادیها و فلزات سنتی مطرح شدهاند. اهمیت این مواد زمانی برجسته شد که جایزه نوبل شیمی در سال ۲۰۰۰ به آلن جی. هیگر (Alan J. Heeger)، آلن جی. مکدیارمید (Alan G. MacDiarmid) و هیدکی شیرکاوا (Hideki Shirakawa) به دلیل کشف و توسعه پلیمرهای رسانا اعطا شد.
