گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو – علی شاهرجبیان؛ پزشک! واژهای نامآشنا به درازای تاریخ که نقشی بسیار مهم در کاهش آلام و مصائب انسانها دارد. پیشۀ مقدسی که در این سالها و در نگاه بسیاری به یک شغل درآمدزا و سرمایهسالار تقلیل پیدا کردهاست. در این نگاه، پزشک، بیمار را نه به عنوان هم نوع خود که وظیفۀ کاهش دردهای اورا دارد، دیده بلکه به دنبال کسب هر فرصتی در جهت به دست آوردن منافع مالی از اوست. در این سالها بیماری علاوه بر تحمل درد و گذراندن دورۀ نقاهت ناشی از آن وضعیت، جیب بیمار را نیز با بحران جدی روبهرو کرده و دردی بر دیگر دردهای او میافزاید. به نظر میرسد در سالهای دور و نزدیک بسیاری از سیاستگذاران، سیاستمداران و کارگزاران به دنبال این بودهاند که این وضع را بهبود بخشند.
آنان در پی آن بودند که پاسخی بدهند به سوالاتی از قبیل آیا پزشک کم است؟ آیا توزیع پزشک در کل کشور ناعادلانه است؟ آیا درآمدهای نجومی باعث دسترسی کم کمتربرخورداران شده است؟ آیا سیاستگذاریهای نادرستی اعمال میشود؟ و هزاران سوال ریز و درشت دیگر که متاسفانه جواب قریب به اتفاق آنها «بله» است.