به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو به نقل از ستاد نانو، ابرخازنها در قلب ادوات ذخیرهسازی انرژی مدرن قرار دارند و به سرعت شارژ و دشارژ میشوند تا انرژی همه چیز از اتوبوسهای برقی گرفته تا تجهیزات صنعتی را تامین کنند. عملکرد ابرخازنها به الکترودهای آنها بستگی دارد که از مواد کربنی پر شده است، موادی که با منافذ میکروسکوپی میتوانند میزبان بارهای الکتریکی باشند و این بارها در آن جمع شوند. ایجاد این منافذ دقیقاً در اندازه مناسب، کمتر از یک نانومتر، چالشی همیشگی در توسعه فناوری ادوات ذخیرهسازی انرژی است.
دانشمندان در سال ۲۰۰۶ به کشف شگفتانگیزی دست یافتند؛ حفرههای کوچکتر میتوانند بار الکتریکی بیشتری نسبت به حفرههای بزرگتر ذخیره کنند. این یافته رویکرد مرسوم به حداکثر رساندن سطح از طریق حفرههای بزرگتر را تغییر داد. وقتی حفرهها خیلی کوچک میشوند، کمتر از نیم نانومتر، حرکت ذرات باردار را مسدود میکنند. اندازه ایدهآل نانوحفرهها چیزی بین نیم تا یک نانومتر است.