به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، «بهکارگیری کنترلگرهای چندمنظوره دریچهای-درمانی دفریپرون جهت افزایش کارایی دارورسانی» عنوان طرح پسادکتری یک پژوهشگر دانشگاه فردوسی مشهد است که با حمایت بنیاد ملی علم ایران به پایان رسانده است.
سونیا ایرانپور با مدرک دکتری تخصصی زیستشناسی – زیستشناسی علوم سلولی و مولکولی از دانشگاه فردوسی مشهد درباره علت انجام این طرح، توضیح داد: طی چند دهه گذشته، تعداد درمانهای مؤثر سرطان کولورکتال افزایش یافته و این موفقیت ناشی از درک دقیقتر سازوکار ایجاد سرطان و ارزیابی ویژگیهای ریزمحیط توموری است.
وی گفت: با وجود تلاشهای مستمر در حوزه تحقیقاتی، بسیاری سرطانها از جمله سرطان کولورکتال هنوز کشنده تلقی میشوند و یکی از راههای بهبود نتایج درمانی، دارورسانی اختصاصی و هدفمند به سلولهای سرطانی است.
ایران پور افزود: سامانههای حمل دارویی مبتنی بر فناوری نانو با قابلیت انتقال طیف وسیعی از عوامل درمانی، بهعنوان رویکرد درمانی نوین مورد توجنشان کرد: با توجه به اینکه تاکنون هیچ مطالعهای در زمینه بررسی و استفاده از سامانه حمل دارویی نانوذرات سلیکا با درپوشهای چندمنظوره و شلاتهکننده دفریپرون روی سرطان کولورکتال انجام نشده؛ این تحقیق میتواند کمککننده باشد.
ایران پور افزود: از این رو، با توجه به شیوع بالای این سرطان در ایران و جهان تصمیم گرفتیم تا تأثیر نانوبستر نوین آماده شده را بر روی سرطان کولورکتال بررسی کنیم. دستیابی به رهایش هوشمندانه و کنترلشده داروی شیمی درمانی DOX در مجاورت سلولهای سرطانی با استفاده از محرک آهن، افزایش خاصیت ضد سرطانی با آثار همافزایی دفریپرون به عنوان شلاتهکننده (عواملی که با یونهای مس، آهن یا فلزات سنگین پیوند ایجاد کرده و این یونها را از دسترس خارج میکنند.) آهن و داروی DOX، در محیط درونتنی و برونتنی از اهداف اصلی طرح بوده است که محقق شد.