به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، مصطفی معین امروز (چهارشنبه) درهمایش دوروزه «مهاجرت نخبگان علمی در ایران امروز، چالشها و راهکارها» با حضور کارشناسان و تحلیلگران حوزه مهاجرت اظهار داشت: مهاجرت نخبگان علمی یک مساله دیرپای ملی و فرآیند پیچیدهای و با توجه به نقش اساسی نابع انسانی متخصص و کارآمد در توسعه و پیشرفت کشورها حائز اهمیتی راهبردی است.
وی با استناد به آمارهای موجود در زمینه مهاجرت نخبگان همچنین یافتههای پژوهشهای مختلف در زمینه دلایل مهاجرت در جامعه ایرانی به نقش موثر جوامع نخبگان دیاسپورا در توسعه اقتصادی اجتماعی و سیاسی کشورهای مبدا و نمونههای موفق آن در چین، هند و کره جنوبی تجربه اشاره کرد و گفت: در ایران مانند بسیاری کشورهای در حال توسعه هنوز نتوانستهایم با ایجاد شبکههای بین المللی و فعال همکاری علمپژوهشی و فناوری و ارتباط دایافت. مهاجرت نخبگان در قرن بیستم و بیستو یکم تحت تأثیر عدم تناسب بین عرضه و تقاضای نیروی انسانی در سطح جهانی و شرایط جهانی سازی اقتصاد با رقابت شدید برای جذب استعدادها و تسهیل سفرهای بین المللی افزایش یافته است.
وی به موضوع مهاجرت نخبگان علمی در ایران پرداخت و افزود: این نوع از مهاجرت از دهه چهل شمسی (دهه ۱۹۶۰ میلادی) تا این زمان افزایش یافته، در دوران انقلاب و جنگ تحمیلی بیشتر شد و از نیمه دهه ۱۳۸۰ به یک مهاجرت عام و توده وار بهصورت مهاجرت حقیقی یا مجازی و به سونامی فرار مغزها یا فراری دادن مغزها تبدیل شد که هنوز ادامه دارد.