به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، امروزه اغلب میشنویم که هوش مصنوعی میتواند تقریباً تمام مشکلات ما را حل کند. پزشکی شخصیسازی میشود، رویههای دولتی سادهتر میشوند، و زمانی که مجبور باشیم فیلم یا آهنگی را متناسب با سلیقهمان انتخاب کنیم، همیشه به درستی عمل میکنیم.
به گفته آندریا روزالس، محقق گروه شبکههای ارتباطی و تغییرات اجتماعی (CNSC) در مؤسسه بینرشتهای اینترنتی دانشگاه اوبرتا د کاتالونیا (UOC)، جوامع ما فقط میتوانند مزایای دیجیتالیسازی را ببینند.
با این حال، او در تحلیل رمان «سرزمین باکیفیت» مارک-اووه کلینگ، اثری داستانی که جهانی را به تصویر میکشد که در آن همه چیز توسط الگوریتمها اداره میشود، که در کتاب راهنمای آیندههای خودکار De Gruyter منتشر شده است، به همراه سارا سوارز اشاره میکند که فنآوریهای جدید و نحوه اجرای آنها جنبهای تاریکتر و کمتر شناختهشده دارد.
دیجیتالی شدن اجباری جامعه به دلیل تعصبات درونی سیستمهای الگوریتمی، آسیب پذیرترین گروهها را حذف میکند. در واقع، به نظر میرسد فناوریها قادر به حل مشکلات هستند، اما در واقع قادر به انجام این کار نیستند.
روزالس که همچنین عضو دانشکده علوم اطلاعات و ارتباطات است، توضیح داد: «فناوریهای دیجیتال مقادیر زیادی داده تولید میکنند و این ایده را ایجاد میکنند که کنترل و کمیت کردن بیشتر جنبههای زندگی امکانپذیر است. اما بسیاری از جنبههای زندگی روزمره قابل اندازهگیری نیستند و بسیاری از کمیسازیها تقریبهای خامی از واقعیت هستند.»