به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، به لطف یک ساختار نانویی، باقی مانده آنتیبیوتیک در آب میتواند سریع و ساده شناسایی شود. این حسگر زیستی جدید شبیه جعبه کوچکی است که به تلفن همراه متصل است. این دستگاه میتواند بلافاصله باقیماندههای آنتیبیوتیکی مانند آمپیسیلین را در آب یا لبنیات شناسایی کند.
پایه این حسگر یک نانوماده سفارشی مشتق شده از فلوروگرافن است که توسط دانشمندان مؤسسه تحقیقاتی و فناوری پیشرفته چک (CATRIN) در دانشگاه Palacký توسعه یافته است. آنها از روشی موسوم به شیمی کلیکی استفاده کردند که سال گذشته جایزه نوبل شیمی را دریافت کرده است.
افزایش مقاومت میکروارگانیسمها در برابر آنتیبیوتیکها یکی از مهمترین مشکلات پزشکی امروز است. تخمینهایی وجود دارد که میتواند عامل مرگ و میر آن بیشتر از سرطان در سال ۲۰۵۰ باشد. علاوه بر درمانهای جدید، سطح آنتیبیوتیک در نمونههای مختلف نیز نیاز به نظارت دقیق دارد. نشان داده شده است که مقادیر باقیمانده آنتی بیوتیک نه تنها در فاضلاب، بلکه در آب آشامیدنی یا برخی غذاها نیز وجود دارد که توانایی بم دهد.»
اثربخشی این حسگر توسط محققان بر روی آب لوله کشی، محصولات لبنی و بزاق انسان تایید شد. آنها دریافتند که این حسگر زیستی میتواند حتی مقادیر کمی از باقیمانده دارو در آب آشامیدنی را نسبت به حد تعیین شده توسط اتحادیه اروپا تشخیص دهد. این روش بسیار ساده است. یک الکترود حاوی نانومواد در یک محلول آلوده غوطه ور میشود و مقدار آمپیسیلین توسط تلفن همراه اندازهگیری میشود. تاکنون شناسایی و تجزیه و تحلیلهای بیشتر به ابزارهای گرانقیمت و کارکنان آموزش دیده نیاز داشته است.
این اولین بار نیست که دانشمندان CATRIN از مشتقات گرافن برای حسگرهای زیستی استفاده میکنند. ایده استفاده از این مواد برای تشخیص آنتیبیوتیک توسط José Flauzino مدت کوتاهی پس از پیوستن او به CATRIN مطرح شد. او به عنوان یک بیوشیمیست، ایده بسیار خاصی در مورد حسگر زیستی داشت، اما به یک ماده مناسب نیاز داشت.